Okul, sadece dört duvardan ibaret değilmiş.
Okul olması için sıra,masa olmasına gerek yokmuş . Okula gitmek kadar gidememek de gerekiyormuş. 144 dönümlük bir alandan iki cihan mektebi olabiliyormuş...
Manevi okulumuzun matematiği olan sabrı, Türkçesi olan tevekkülü, kimyası olan teslimiyeti ihmal ediyoruz çoğu zaman . Hayatımın böyle bir evresinde kaydım oluşturuldu Mescid-i Aksa okuluna . Birdenbire,habersizce ...
İlk sınavım 6 mayıstaydı ve devamı gelecek sınavlarım için kapı aralayan en güzel imtihanımdı. Müfredattan habersizdim. Okula gitmek için hazırlanıp duruyordum. Her hazırlanışım fizikiydi. Ama okulumun benden beklediği bu değildi. Gitmeden gitmemi istiyordu; Kavuşmadan kavuşabilmemi, ruhumu bedenimden sıyırıp rüyalara firar etmemi ... velhasıl hazırlanışımın maddiyatına manevi bir dokunuş gerekiyordu. Dersleri geçebilmem için kimi derslerden kalmam gerekiyordu.
Habersizdim...
Dersten her kalışımda bir hediye veriliyordu bana. İlk hediyesi 6 mayıstaydı. İlmin gerekliliği idraki yanağımdan süzülen gözyaşlarımdan birine paketlenmiş olarak sunuldu bana.
Devamı,nasipse sonra...
