Yeryüzündeki canlı cansız her zerrenin israiloğullarından bir alacağı var.
Rengarenk açması gerekeriken zulüm isiyle solan çiçeklerin,
Müslüman cıvıltılarına eşlik ederek semada uçuşma hayali kuran kanadı kırık kuşların,
Elleri öpülmesi gerekirken elleri kolları prangalı yaşlıların,
Okula koşarak gitmesi gerekirken bir kase çorba için yaşam mücadelesi veren çocukların alacağı var ...
Son peygamberin (sas) ayak izlerinin bulunduğu ve güller açması gereken yerde potallarla kirletilen toprağın da alacağı var .
Zulmü yasalaştıran mürekkebin ,
Damga vurulan kağıdın,
Yazan kalemin ...
Velhâsıl, canlı da hak sahibi cansız da...
Ne kağıt görevini yapmaktan geri durabilir ne de toprak . Ne postallarıyla üzerinde gezinmelerine izin veriyor diye toprak kınanabilir ne de üzerinde idam hükmü yazılı diye kağıt boykot edilebilir
Tüm kainatın hizmetine serildiği, akletme nimetine sahip müslümanların görev ve sorumluluklarından müstağni oluşu , bizleri kağıttan da daha aşağı bir seviyeye çekmez mi ?
