Nasip çaba ister. Çabalamak gerekir. Peki nasıl? Neye ?
Sizler bu yazıyı okurken nasip kavramının zihinlerinizde çağrıştırdıkları birbirinizden farklı olabilir.
Kiminin ulaşmak isteyip de bu uğurda çabaladığı "nasibi" belki bir evdir , bir araba, hayırlı bir yol arkadaşı, kazanılacak bir sınav veyahut özlemini çektiği bir menzil...
Çabalamak diyince aklımıza ilk olarak canla başla fiziken efor sarf etmek gelebilir . Belki de sadece bu gelir aklımıza. Kendim üzerinden bir misal vermek istiyorum:
Ben yıllardır kalbimin "git!" dediği yere bedenimi de yaka paça götürmek istiyorum . Sadece istemekle de kalmayıp gitme girişimlerinde de bulunuyorum. Gitmek istediğim yer sancılı ama lezzeti sancısında peydah olan mukaddes bir yer : Mescid-i Aksa...
Param hazır oldu gidemedim , ailem müsaade etti gidemedim, ben yazdım onlar reddetti,ben denedim "nasip" kavramı benimle tanışmak istedi ,ve tanıştık da ...
Üç senelik bekleyiş ve avucumda birikmiş vize redleri ile yazıyorum bu satırları. Nasibe çabalamak bazen de bekleyebilmektir. Beklerken sabretmek de çabalamaktır. Her şey bitti, elden hiçbir şey gelmez denilen vakitte sabra tutunmak da çabalamanın bir versiyonudur . Bu satırları yazarken henüz kavuşmak istediğim yere kavuşamadım. Bir gün kavuşacağımın hayali ile sabrederek bekliyorum. Varacağım yere olan sevdam hep diri kalsın diye çabalıyorum yani...
