Biz savunmayalım Filistini.
Yürüyüşlere gidip özgürlük sloganları attıktan sonra müstağni olduğumuz markaları elimizde meşale,ömrümüze vebal olarak taşıyacaksak yürümeyelim meydanlarda .
Zulme zulüm eklenerek yeni kararlar alındığında o an tepki vermek için meydanları doldurmak yerine logolarımızı en renkli ,en belirgin afişe bastırmayı bekliyorsak meydanlar boş kalsın samimiyetsiz bizlerden yana .
Nedir bu keskinlik, niyedir bu öfke ?
Kafası karışık olup da iftiralarla uyutulan bir kesimin yeni yeni uyanış vakti günümüzde. İnsanlar, meydanlarda gezinenlere tutunuyor,onları örnek alıyor, peşlerinden gidiyor deyim yerindeyse. Yürüyüşler düzenleniyor; Yürüyüş sonrası malum markalar kimilerin ellerinde, evlerinde görülüyor.
Teması açlıktan ölen çocuklar olan kermeslerde karınlar tıka basa dolduruluyor . Yetmezse ek yemekler takviye ediliyor mideye. Mazlum bir coğrafyaya değil de piknik edasıyla işleniyor her detay . Vebal de işte burada devreye giriyor .
Nasıl ki ameliyathanenin önünde sevdiklerini bekleyenlere doktorun gülerek, oynayarak ölüm haberi vermesi abes kaçarsa amacını ruhunu kaybeden çoğu aktivite samimiyetsizlik aşılamaktan öteye gidemez hale geliyor. Samimiyetsizlik ile meydanları dolduralım derken meydanlara çıkacak insanların sayısını düşürüyor olabilir miyiz farkında bile olmadan? En güzel tebliğ temsiliyettir. Ettiğimiz tebliği kendimiz temsil edemiyorsak davanın vebal ipi boynumuzdadır!
