Aşk, sevda, huzur, umut...
Ne koyayım adını bilemedim ki! Yüreğimin en hassas yeri. Ruhumun aidiyeti. Gel söyle bana bende ki yerini.. Gel anlat bana bendeki yerini. Zira benim dilim dönmez oldu. Hasretin kavurmuşken içimi, ben sende kalmışken, senden başka hiçbir şey bilmez oldum. Biliyorum sana gelmek bedel istiyor. Hasretin bir bedel nazlı çiçeğim. Sevdan tutunduğum nefes aldığım tek yer. Saflarının boşluğu en büyük derdim.. Sen, sen, sen... Rabbime, peygamberime en yakın hissettiğim yer. Hasretine dayanmak zor çok zor. Yüreğim yangın yer sevdam. Gel anlat bana bendeki yerini. Gel aç yüreğimi gör bendeki seni. Kim olduğumu ararken, sen de buldum aradığım herşeyi... Ne dilimdeki söz yetiyor seni anlatmaya, ne kalbim dayanıyor hasretine... Sen kalbimin atışı, sen ruhumun aidiyeti, sen aradığım herşey. Şimdi söyle bana bendeki yerini... Bak yüreğim yangın yeri, gördün mü? Hissettin mi? Duydun mu sana olan hasretimi! Yaşamak hiç bu kadar değerli olmamıştı. Yaşamak hiç bu kadar umrumda olmamıştı. Çünkü Rabbimin vaadi var ve sen özgür olacaksın. Ben özgürce gelip sarılacağım sana.Ömrün yetsin sana kavuşmalara... Ve bedenimin uzak olduğu her an sana kavuşmak için koşsun ayaklarım, sana kavuşmak için tutsun ellerim, gözlerim sana kavuşmak için baksın ve seni duymak için çalışsın kulaklarım. Ruhum ve kalbimi sorma onlar sende.. Bedenim de sana kavuşmak için koşuyor. Koşsun yorulmadan...
Ah sevdam, Ah benim safları boş kalan asil sevdam! Bir gelsem otursam avluda hiç konuşmadan sadece dursam günlerce. Sen kalbimdeki ruhumdaki seni dinlesen, ben seni dinlesem ve çeksem içime ve kalsam öylece... Günlerce, gecelerce ve saatlerce.Hadi gel ne olur gel anlat bana bendeki seni. Beni ben anlamazken sen anladın beni. Gel hadi gel anlat bana bendeki seni. Gör içimdeki kavuşma hasretini.. Gel. Sen bendeki sene gel, ben de sana...
